W stronę chmury prywatnej

Część I

Wymagania, instalacja, konfiguracja i zarządzanie Hyper-V na Windows Server 2008 R2 SP1

Wstęp

Większość organizacji szuka sposobu na lepsze wykorzystanie struktury IT. Kluczowym elementem staje się zmniejszenie kosztów, przy jednoczesnym optymalnym wykorzystaniu tej struktury. Wirtualizacja staje się istotnym elementem skutecznego rozwoju i optymalizacji kosztów ponoszonych na strukturę IT.

Ten cel możemy osiągnąć wykorzystując w określonym stopniu zestaw narzędzi dostarczonych przez Microsoft:

• Hyper-V
• System Center Virtual Machine Manager 2008 R2 SP1
• System Center Operation Manager 2007 R2
• System Center Data Protection Manager 2010
• System Center Opalis (w nowej wersji jako System Center Orchestrator)
• Self Service Portal 2.0
• System Center Configuration Manager 2007 R2

Wymienione powyżej narzędzia stają się podstawowymi składnikami “Private Cloud” czyli Chmury Prywatnej. Ponieważ rola Hyper-V jest podstawą funkcjonowania tego rozwiązania, więc w niniejszej publikacji postaram się przybliżyć zagadnienia związane z procesem instalacji, konfiguracji i zarządzania. Wszystkie zrzuty ekranu dotyczące poszczególnych zagadnień wykonano na Windows Server 2008 R2 SP1 w wersji Enterprise i zainstalowanym polskim pakietem językowym.

1. Wymagania Hyper-V

1.1. Co to jest Hyper-V

Hyper-V jest to rola serwera Windows Server 2008 i 2008 R2 dostarczająca programowej infrastruktury i podstawowych narzędzi do tworzenia i zarządzania środowiskiem maszyn wirtualnych. Umożliwia wielu izolowanym systemom operacyjnym współdzielić pojedyńczą platformę sprzętową.

1.2. Obsługiwane systemy operacyjne gościa:

• Windows Server 2008 i 2008 R2
• Windows Server 2003 SP2 i 2003 R2 SP2
• Windows 2000 Server SP 4
• Red Hat Enterprise Linux 5.2-5.6
• Red Hat Enterprise Linux 6.0 i 6.1
• SUSE Linux Enterprise Server 11 z Service Pack 1
• CentOS 5.2-5.6
• CentOS 6.0
• Windows 7
• Windows Vista
• Windows XP SP2 I SP3

Szczegółowa lista obsługiwanych systemów operacyjnych i dostępnych funkcjonalności jest dostępna pod adresem: http://technet.microsoft.com/en-us/library/cc794868(WS.10).aspx

1.3. Wymagania i ograniczenia dla Hyper-V, dotyczy Windows Server 2008 R2 SP1

Szczegółowe informacje pod adresem:

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ee405267(WS.10).aspx

1.4. Wymagania i ograniczenia dla maszyn wirtualnych

Szczegółowe informacje pod adresem:

http://technet.microsoft.com/en-us/library/ee405267(WS.10).aspx

2. Instalacja Hyper-V

2.1. Wymagania sprzętowe odnoszące się do wirtualizacji:

• - procesor 64 bit
• - wirtualizacja wspomagana sprzętowo – dostępne w procesorach zawierających obsługę wirtualizacji: Intel Virtualization Technology (Intel VT) lub AMD Virtualization (AMD-V)
• - sprzętowe zapobieganie wykonywaniu danych – trzeba włączyć Intel XD bit (execute disable bit) lub AMD NX bit (no execute bit).

2.2. Instalacja roli Hyper-V

Z poziomu przystawki Menedżer serwera wybieramy Role i w prawym panelu Dodaj role. Instalacja tej roli wymaga restartu serwera.

3. Konfigurowanie ustawień Hyper-V

Konfiguracji ustawień Hyper-V dokonujemy za pomocą przystawki Menedżer funkcji Hyper-V

3.1. Dostępne opcje konfiguracyjne dla serwera:

• Nowe – dodawanie nowych: maszyn wirtualnych, nowych dysków twardych, dyskietek;
• Importuj maszynę wirtualną – import maszyny wirtualnej;
• Ustawienia funkcji Hyper-V – zmiana ustawień domyślnych;
• Menedżer sieci wirtualnej – dodawanie nowych sieci wirtualnych;
• Edytuj dysk – kompaktowanie, konwersja, zmiana rozmiaru;
• Wykonaj inspekcję dysku – umożliwia ponowne powiązanie z dyskiem bazowym, dotyczy dysków różnicowych;
• Zatrzymaj usługę – zatrzymuje usługę, umożliwia szybkie usunięcie plików maszyn wirualnych.

3.2. Dostosowanie środowiska Hyper-V.

Korzystając z przystawki Menedżer funkcji Hyper-V konfigurujemy Ustawienia funkcji Hyper-V.

Domyślna lokalizacja plików dysków wirtualnych i maszyn wirtualnych znajduje się na dysku C.

Zaleca się zmianę domyślnej lokalizacji z następujących powodów:

• poprawa wydajności;
• zapewnienie wystarczającej ilości miejsca na pliki dysków (VHD) i migawek (AVHD);
• poprawa bezpieczeństwa – restrykcja dostępu do lokalizacji, gdzie składowane są pliki;
• zapewnienie wysokiej dostępności – macierze dyskowe, usługi klastrowania.

Łączenie węzłów NUMA

NUMA czyli niejednolity dostęp do pamięci (non-uniform memory access)

Więcej informacji na stronie:

http://archive.msdn.microsoft.com/64plusLP

3.3. Konfiguracja ustawień dla sieci wirtualnej

Menedżer sieci wirtualnej umożliwia konfigurację sieci dla maszyn wirtualnych

3.3.1. Typy sieci wirtualnych:

• zewnętrzna – tworzy powiązanie z rzeczywistą kartą sieciową tak, że maszyna wirtualna uzyskuje dostęp do sieci fizycznej, fizyczna karta sieciowa działa od tej pory jak przełącznik.

Kiedy podczas tworzenia zewnętrznej wirtualnej sieci wyczyścimy opcję „Zezwalaj systemowi operacyjnemu zarządzania na współużytkowanie tej karty sieciowej”, to rzeczywista karta sieciowa będzie dostępna tylko dla maszyn wirtualnych a nie będzie dostępna dla hosta.

• Wewnętrzna – sieć wewnętrzna umożliwia komunikację pomiędzy maszynami wirtualnymi i serwerem Hyper-V, ale nie umożliwia komunikacji z siecią rzeczywistą.
• Prywatna – sieć prywatna umożliwia maszynom wirtualnym na komunikowanie się tylko ze sobą.

3.3.2. Wirtualne sieci prywatne – umożliwiają segmentację ruchu sieciowego, Hyper-V integruje VLAN-y na dwa sposoby.

• konfiguracja identyfikatora VLAN dla sieci wewnętrznej lub zewnętrznej – To ustawienie włącza izolację ruchu sieciowego, który jest wysyłany do i od komputera hostującego specyficzny VLAN. Konfiguracja ustawień VLAN dla sieci wirtualnej ma wpływ tylko na komunikację pomiędzy hostującymi komputerami.

• konfiguracja identyfikatora karty sieciowej podłączonej do maszyny wirtualnej – to ustawienie powoduje, że maszyna wirtualna będzie mogła się tylko komunikować na określonym VLAN-ie, maszyny wirtualne o tym samym identyfikatorze VLAN będą mogły się komunikować tylko pomiędzy sobą i nie będą mogły sie komunikować z innymi maszynami, które mają skonfigurowany inny identyfikator VLAN.

3.4. Konfiguracja ustawień użytkownika funkcji Hyper-V

3.4.1. Klawiatura – konfiguracja klawiszy systemu Windows

3.4.2. Klucz zwolnienia myszy – określenie kombinacji klawiszy zwalniających mysz, gdy sterowniki maszyny wirtualnej nie są zainstalowane.

3.4.3. Poświadczenia użytkownika i usuwanie zapisanych poświadczeń – używanie poświadczeń domyślnych użytkownika (użyte w procesie logowanie do bieżącej sesji systemu Windows) umożliwiające nawiązanie połączenia z uruchomioną maszyną wirtualną.

3.4.4. Resetowanie pól wyboru.

Poprawna konfiguracja tych wszystkich opcji zapewni optymalne funkcjonowanie maszyn wirtualnych. Istotnym elementem zapewnienia dostępności maszyn wirtualnych jest poprawne skonfigurowanie sieci wirtualnych, w tym wypadku dobór typu sieci musi być adekwatny do założonych celów, np. izolacja środowiska testowego od produkcyjnego.

W części drugiej omówię zagadnienia związane z konfiguracją maszyn wirtualnych.

Wykorzystane materiały:

• Hyper-V Planning and Deployment Guide
• Hyper-V Cloud Deployment Guides