Niniejszy dokument stanowi swoisty poradnik dla osób, które planują wdrożenie systemu Windows Server 2003 na serwery w sieci. Omówiono tutaj każdy aspekt związany z instalacją - od weryfikacji zgodności sprzętu aż do wielu trybów instalacji. Artykuł wieńczą trzy dodatki - pierwsze dwa to parametry poleceń winnt i winnt32, natomiast trzeci dodatek opisuje dokładnie krok po kroku instalację wersji ewaluacyjnej systemu Windows Server 2003, którą można pobrać w naszym portal
fSystem Windows Server 2003, poza standardową możliwością instalacji nadzorowanej z płyty, udostępnia także wiele innych trybów instalacji, dzięki którym proces ten może stać się znacznie prostszy i krótszy, a administrator, który go przeprowadza, wcale nie musi poświęcać instalowanej kopii wiele uwagi.
W artykule tym przedstawione zostaną wszystkie możliwości instalacji systemu Windows Server 2003 oraz niezbędne czynności przedinstalacyjne, jak weryfikacja zgodności sprzętu czy omówienie wymagań sprzętowych. Dokument wieńczą trzy dodatki - pierwsze dwa to parametry poleceń winnt i winnt32, natomiast trzeci dodatek opisuje dokładnie krok po kroku instalację wersji ewaluacyjnej systemu Windows Server 2003, którą można pobrać w naszym portalu.
Czynności przedinstalacyjne
Przed rozpoczęciem instalacji warto upewnić się, że serwer, na którym ma zostać zainstalowany Windows Server 2003 spełnia wszystkie wymagania stawiane przez ten system. Pierwszym krokiem powinno być sprawdzenie wymagań sprzętowych.
Wymagania sprzętowe
Aby system Windows Server 2003 mógł być zainstalowany na określonych komputerze, musi on spełniać przynajmniej minimalne wymagania sprzętowe. Te wymagania są inne dla każdej z wersji Windows Server 2003. Można je przejrzeć w tabelce poniżej.
| Wymagania | Standard Edition | Enterprise Edition | Datacenter Edition | Web Edition |
| Minimalna szybkość procesora |
133 MHz |
- 133 MHz dla komputerów z procesorami x86
- 733 MHz dla komputerów z procesorami Itanium
|
- 400 MHz dla komputerów z procesorami x86
- 733 MHz dla komputerów z procesorami Itanium
|
133 MHz |
| Zalecana szybkość procesora |
550 MHz |
733 MHz |
733 MHz |
550 MHz |
| Minimalny rozmiar pamięci RAM |
128 MB |
128 MB |
512 MB |
128 MB |
| Zalecany rozmiar pamięci RAM |
256 MB |
256 MB |
1 GB |
256 MB |
| Maksymalny rozmiar pamięci RAM |
4 GB |
- 32 GB dla komputerów z procesorami x86M
- 64 GB dla komputerów z procesorami Itanium
|
- 64 GB dla komputerów z procesorami x86M
- 512 GB dla komputerów z procesorami Itanium
|
2 GB |
| Obsługa wielu procesorów |
Do 4 |
Do 8 |
- Minimalnie 8 (wymagane)
- Maksymalnie 64
|
Do 2 |
| Ilość miejsca na dysku potrzebna do instalacji |
1.5 GB |
- 1,5 GB dla komputerów z procesorami x86
- 2 GB dla komputerów z procesorami Itanium
|
- 1,5 GB dla komputerów z procesorami x86
- 2 GB dla komputerów z procesorami Itanium
|
1,5 GB |
Weryfikacja zgodności sprzętu
Spełnienie przynajmniej minimalnych wymagań sprzętowych to nie jedyny warunek określający zdolność komputera do działania pod kontrolą Windows Server 2003. Drugą ważną rzeczą jest upewnienie się, że sprzęt zainstalowany w komputerze będzie obsługiwany w nowym systemie.
Weryfikację warto zacząć od sprawdzenia, czy posiadany sprzęt posiada logo "Designed for Windows Server 2003". Jeśli tak, to nie ma powodów do obaw - sprzęt posiadający ten znak będzie bezproblemowo pracował pod kontrolą systemu Windows Server 2003.
Drugą możliwością sprawdzenia sprzętu jest wyszukanie go na liście Windows HCL (Windows Hardware Compatibility List). Lista ta jest dostępna w Internecie pod adresem http://www.microsoft.com/whdc/hcl/default.mspx. Na liście tej znajduje się również kompatybilne z Windows Server 2003 oprogramowanie.
Ostatnią możliwością weryfikacji zgodności jest kreator instalacji, który dokona automatycznego sprawdzenia sprzętu. W przypadku, gdy komputer pracuje można uruchomić w trybie graficznym, odpowiednia opcja dokonująca testu zgodności znajduje się w menu startowym płyty instalacyjnej.
Instalacja nadzorowana
Standardowy proces instalacyjny, przy którym niezbędna jest uwaga administratora nazwany został instalacją nadzorowaną. Do jego przeprowadzenia wystarczy zwykła płyta instalacyjna z systemem Windows Server 2003 lub znajomość położenia sieciowego plików z folderu \i386.
Podczas tego trybu instalacji administrator zmuszony jest do ciągłego nadzorowania procesu, aby w miarę konieczności kolejno uzupełniać pojawiające się pytania zadawane przez kreator. Wymaga to od niego poświęcenia od 30 do 60 minut.
W środowisku Windows, aby rozpoczać instalację nadzorowaną, należy umieścić płytę CD z systemem, a następnie z menu wybrać opcję Zainstaluj system Windows Server 2003. Dalsza częśc procesu instalacyjnego będzie obsługiwana przez kreator instalacji.
Jeśli na komputerze nie występuje żaden system Windows, uruchomienie instalacji w sposób opisany powyżej jest niemożliwe. Należy w takim przypadku umieścić płytę w napędzie, po czym zrestartować komputer. Gdy pojawi się monit, należy wcisnąć dowolny klawisz, a komputer wystartuje z płyty i rozpocznie się instalacja.
Gdyby monit nie pojawił się na ekranie, oznacza to, że komputer nie jest skonfigurowany do dokonywania rozruchu z płyty CD. Aby zmienić te ustawienia, należy odszukać i zmodyfikować sekwencję rozruchową w BIOSie komputera. Jeśli BIOS nie posiada takich opcji, należy pobrać specjalne dyskietki startowe, aby z nich dokonać rozruchu instalatora.
Instalacja nienadzorowana
Istota instalacji nienadzorowanej polega na zwolnieniu administratora z konieczności pilnowania komputera, na którym właśnie instalowany jest system Windows. Dane, które normalnie musiałyby zostać wpisane podczas instalacji, są czerpane ze specjalnego pliku odpowiedzi (unattend.txt), stworzonego uprzednio przez administratora w dogodnej dla niego chwili.
Przygotowanie pliku odpowiedzi trwa tylko kilkanaście minut i może być przeprowadzone w dowolnym momencie przed instalacją. Pomimo faktu, iż plik odpowiedzi można napisać ręcznie w aplikacji typu Notatnik, zdecydowanie łatwiej jest, szczególnie dla osób z mniejszym doświadczeniem, posłużyć się narzędziem Menedżer instalacji Windows, który w formie kreatora pomoże w pisaniu odpowiedzi dla instalatora.
Tworzenie pliku odpowiedzi
Aplikacja SetupMgr.exe znajduje się w zestawie Deploy.cab na płycie instalacyjnej Windows Server 2003 w katalogu \Support\Tools. Należy wyodrębnić ten plik sposród pozostałych narzędzi, a następnie uruchomić go.
W pierwszej kolejności kreator pyta, czy utworzyć nowy plik odpowiedzi, czy zmodyfikować już istniejący. Należy wybrać pierwszą, domyślną opcję.
Kolejnym wyborem będzie decyzja, do jakiej instalacji przygotowujemy plik odpowiedzi. Możliwościami są instalacja nienadzorowana, instalacja z użyciem aplikacji SysPrep oraz instalacja zdalna za pomocą usług Remote Installation Services (RIS). Właściwym wyborem będzie opcja pierwsza.
W zależności od wersji systemu, który ma zostać zainstalowany, należy wybrać jedną z opcji na następnym ekranie.
Najważniejszym wyborem podczas tworzenia plików odpowiedzi jest stopień zautomatyzowania procesu instalacji. Jeśli w jego trakcie użytkownik powinien mieć możliwość zmiany podanych opcji, należy wybrać "Konfigurowalne przez użytkownika". Tryb ten będzie najbardziej zbliżony do instalacji nadzorowanej - kreator będzie zatrzymywał się przy każdej karcie opcji. Jeśli natomiast instalacja ma przebiegać całkowicie automatycznie, należy wybrać opcję "Całkowicie zautomatyzowana". To sprawi, że kreator nie będzie ani czekał na użytkownika, ani wyświetlał mu podanych opcji. Trzecią możliwością jest wybór "Strony ukryte". W tym przypadku obecność użytkownika jest wymagana do ukończenia kreatora instalacji, ale podane opcje są przed nim ukrywane. W momencie, gdy użytkownik powinien mieć w nie wgląd, ale nie powinien móc ich zmieniać, należy wybrać opcję "Tylko do odczytu". Wreszcie opcja "Pokaż graficzny interfejs użytkownika" umożliwia zastosowanie trybu nienadzorowanego tylko do części tekstowej instalacji - część w trybie graficznym będzie już nadzorowana.
Kolejne okno Menedżera instalacji pozwala zdecydować o lokalizacji, w której znajdują się pliki instalacyjne. Jeśli ma to być udział sieciowy, należy zaznaczyć opcję pierwszą lub drugą (w zależności od tego, czy folder dystrybucyjny już istnieje w sieci, czy też nie), natomiast jeśli instalacja ma przebiegać z dysku CD to wtedy należy wybrać opcję trzecią. Dysk CD musi się wówczas znajdować w napędzie podczas instalacji.
Jeśli wybrano tryb instalacji całkowicie zautomatyzowanej, należy w tym momencie zaakceptować umowę licencyjną, jako że w dalszym etapie instalacji nie będzie to możliwe.
W tej chwili rozpoczyna się zbieranie danych, którymi podczas instalacji będą uzupełniane okna instalatora. Należy uzupełnić je według własnych potrzeb, po czym kliknąć przycisk Zakończ. Po podaniu ścieżki, w której ma zostać utworzony plik odpowiedzi, menedżer instalacji utworzy dodatkowo plik wsadowy unattend.bat. Można go użyć do natychmiastowego rozpoczęcia instalacji z wykorzystaniem utworzonych odpowiedzi.
Uruchamianie instalacji nienadzorowanej
Instalacja nienadzorowana może zostać uruchomiona na dwa sposoby, w zależności od środowiska początkowego.
Uruchamianie instalatora w trybie tekstowym (z poziomu MS-DOS lub Windows 3.x)
Aby uruchomić proces instalacji nienadzorowanej z poziomu MS-DOS lub Windows 3.x, należy wywołać aplikację winnt.exe wraz z odpowiednimi parametrami.
winnt.exe /u:c:\unattend.txt /s:d:\i386
W powyższym przykładzie należy przyjąć, że wykonuje się instalację z dysku CD znajdującego się w napędzie D: wraz z plikiem odpowiedzi unattend.txt na dysku C:. Inne użyteczne parametry winnt.exe, które nie są wymagane do startu aplikacji zostaną podane na końcu tego dokumentu.
Uruchamianie instalatora w trybie graficznym
Instalator może zostać zainicjowany przez aplikację winnt32.exe tylko pod kontrolą systemu Windows 95, Windows 98, Windows Millenium Edition, Windows NT (Service Pack 5), Windows 2000, Windows XP lub Windows Server 2003. Aby rozpoczać instalację nienadzorowaną na tych systemach, należy użyć aplikacji winnt32.exe z odpowiednimi parametrami.
win32.exe /u:c:\unattend.txt /s:d:\i386
W powyższym przykładzie należy przyjąć, że wykonuje się instalację z dysku CD znajdującego się w napędzie D: wraz z plikiem odpowiedzi unattend.txt na dysku C:. Inne użyteczne parametry winnt32.exe, które nie są wymagane do startu aplikacji zostaną podane na końcu tego dokumentu.
Instalacja poprzez Remote Installation Services
Wraz z pojawieniem się systemu Windows 2000, admnistratorzy mogą dokonywać zdalnych instalacji Windows na komputerach w sieci. W ten sposób administracja wieloma systemami staje się dużo szybsza, poniważ usługi RIS pozwalają uprościć zarządzanie systemami operacyjnymi i aplikacjami oraz usprawnić odzyskiwanie poawaryjne.
Istota działania RIS polega na instalacji systemów operacyjnych Windows poprzez sieć. Źródłem instalacji są obrazy systemów przechowywane na jednym lub wielu serwerach usługi. Rozpoczęcie instalacji polega na uaktywnieniu w klientach rozruchu z karty sieciowej - wtedy serwer RIS w odpowiedzi na rozruch komputera-klienta rozpoczyna instalację sieciową. Warto również wiedzieć, że instalację RIS można połączyć z instalacją nienadzorowaną.
Wymagania RIS względem sieci
Przed rozpoczęciem korzystania z usług RIS, należy odpowiednio przygotować sieć. Wymagania RIS co do sieci przedstawiają się następująco:
- musi w niej istnieć serwer DNS, ale nie na tym samym komputerze co serwer RIS
- musi w niej istnieć serwer DHCP, ale nie na tym samym komputerze co serwer RIS
- przynajmniej jeden kontroler domeny musi być dostępny w momencie instalacji usługi RIS oraz później podczas instalacji zdalnych
Wymagania RIS względem serwera
Serwerem RIS może być tylko komputer spełniający następujące wymagania:
- musi pracować pod kontrolą systemu Windows 2000 Server, Windows 2000 Advanced Server, Windows Server 2003 Standard Edition, Windows Server 2003 Enterprise Edition
- wraz z klientami RIS musi należeć do domeny Active Directory
- musi posiadać dwa woluminy, z czego jeden sformatowany jako NTFS 5.0, udostępniony na potrzeby usług RIS, nie zawierający żadnego systemu oraz dostatecznie pojemny aby zmieścić oprogramowanie RIS jak i obrazy instalacji
- musi być komputerem jednoadresowym, tzn. posiadać tylko jedną kartę sieciową z jednym adresem IP
Wymagania RIS względem klientów
Na komputerze może zostać zainstalowany system poprzez usługi RIS tylko w momencie, gdy spełnia on następujące warunki:
- jego konfiguracja sprzętowa pokrywa się lub przekracza minimalne wymagania sprzętowe dla danego systemu operacyjnego
- posiada kartę sieciową zgodną ze specyfikacją NetPC lub posiada kartę sieciową wyposażoną w Boot ROM zgodny z PXE oraz BIOS zawierający obsługę uruchamiania systemu z PXE lub posiada kartę sieciową obsługiwaną przez system oraz dyskietkę uruchomieniową instalacji zdalnej
Instalacja oprogramowania na serwerze RIS
Zanim serwer będzie zdolny do obsługiwania instalacji zdalnych, należy zainstalować i poprawnie skonfigurować usługi RIS w sieci. Do tego celu potrzebna będzie płyta z zainstalowanym na serwerze systemem lub znajomośc położenia sieciowego plików instalacyjnych.
W oknie Dodaj/usuń składniki systemu należy zaznaczyć opcję Usługi instalacji zdalnej. Po ponownym uruchomieniu komputera i pojawieniu się kreatora konfiguracji RIS należy postępować zgodnie ze wskazówkami pojawiającymi się na ekranie. Na żądanie należy wskazać lokalizację plików instalacyjnych systemu z zamierzeniem zainstalowania na komputerach kllienckich. W ten sposób kreator utworzy pierwszy obraz systemu.
Kojarzenie plików odpowiedzi instalacji nienadzorowanej z obrazami systemów RIS
W celu połączenia instalacji zdalnej poprzez usługi RIS wraz z instalacją nienadzorowaną, należy skojarzyć utworzony wcześniej plik odpowiedzi remboot.sif z odpowiednim obrazem systemu. Aby tego dokonać, należy:
- Otworzyć przystawkę Użytkownicy i grupy Active Directory, a następnie przejść do okna właściwości komputera, który pełni rolę serwera RIS
- Przejść na kartę Instalacja zdalna, następnie kliknąć przycisk Ustawienia zaawansowane i Obrazy
- Kliknąć polecenie Skojarz nowy plik odpowiedzi z istniejącym obrazem
- Wykonywać polecenia zgodnie z kreatorem
Tworzenie dyskietek rozruchowych RIS
Jeśli komputery klienckie nie posiadają Boot ROM zgodnego z PXE lub też BIOS tych komputerów uniemożliwia start systemu z karty sieciowej, jedyną możliwością uruchomienia instalacji RIS jest użycie dyskietek rozruchowych.
Takie dyskietki należy wcześniej przygotować na serwerze RIS. W tym celu należy posłużyć się kreatorem znajdującym się w lokalizacji \RemoteInstall\Admin\i386\rbfg.exe na serwerze RIS.
Podsumowanie
Wdrożenie systemu Windows Server 2003 należy zacząć od weryfikacji zgodności sprzętu i upewnieniu się, że komputer spełnia minimalne wymagania sprzętowe. Następnie należy zdecydować, w jaki sposób nowy system ma zostać zainstalowany.
Jeśli będzie to instalacja nadzorowana, można do niej przystąpić praktycznie od razu. Wybór instalacji nienadzorowanej zobowiązuje do wcześniejszego utworzenia specjalnego pliku odpowiedzi, korzystając z narzędzi zamieszczonych na płycie instalacyjnej Windows. Instalacja poprzez usługi RIS wymaga natomiast odpowiedniej architektury sieci i odpowiednio skonfigurowanego serwera. Istnieją również wymagania co do klientów, aby ci mieli zgodne z RIS karty sieciowe.
Dodatek A: Polecenie winnt.exe i jego parametry
Składnia
winnt [/s:ŚcieżkaŹródłowa] [/t:DyskTymczasowy] [/u:PlikOdpowiedzi][/udf:Identyfikator [,Plik_UDB]] [/r:Folder][/rx:Folder][/e:Polecenie][/a]
Parametry
/s:ścieżka_źródłowa
Określa lokalizację źródłową plików systemu operacyjnego. Lokalizacja musi być podana jako pełna ścieżką w postaci X:\[Ścieżka] lub \\Serwer\Udział[\Ścieżka].
/t:dysk_tymczasowy
Poleca Instalatorowi umieszczenie plików tymczasowych na określonym dysku i zainstalowanie systemu operacyjnego na tym dysku. Jeżeli nie określono lokalizacji, Instalator próbuje zlokalizować dysk.
/u:PlikOdpowiedzi
Wykonuje instalację w trybie bezobsługowym, korzystając z pliku odpowiedzi. Plik odpowiedzi zapewnia odpowiedzi na niektóre lub wszystkie monity, na które zazwyczaj podczas instalacji odpowiada użytkownik. Jeżeli zastosowano parametr /u, należy także użyć parametru /s.
/udf:ID [,plik_UDB]
Wskazuje identyfikator (parametr identyfikator) używany przez Instalatora do określania sposobu modyfikowania przez plik bazy danych UDB (Uniqueness Database) pliku odpowiedzi. Baza danych UDB zastępuje wartości w pliku odpowiedzi, a identyfikator określa wartości używane w pliku bazy danych UDB. Jeżeli nie podano parametru plik_UDB, Instalator monituje o włożenie dysku zawierającego plik $Unique$.udb.
/r:Folder
Określa opcjonalny folder używany podczas instalacji. Ten folder pozostaje na dysku po zakończeniu instalacji.
/rx:Folder
Określa opcjonalny folder używany do kopiowania. Ten folder jest usuwany po zakończeniu instalacji.
/e:Polecenie
Określa polecenie, które należy wykonać bezpośrednio przez końcową fazą instalacji.
/a
Włącza opcje ułatwień dostępu.
Dodatek B: Polecenie winnt32.exe i jego parametry
Składnia
winnt32 [/checkupgradeonly] [/cmd:WierszPolecenia] [/cmdcons] [/copydir:{i386 | ia64}\NazwaFolderu] [/copysource:NazwaFolderu] [/debug[Poziom]:[NazwaPliku]] [/dudisable] [/duprepare:Ścieżka] [/dushare:Ścieżka] [/emsport:{com1 | com2 | usebiossettings | off}] [/emsbaudrate:SzybkośćTransmisji] [/m:NazwaFolderu] [/makelocalsource] [/noreboot] [/s:ŚcieżkaŹródłowa] [/syspart:LiteraDysku] [/tempdrive:LiteraDysku] [/udf:Identyfikator [,Plik_UDB]] [/unattend[Czas]:[PlikOdpowiedzi]]
Parametry
/checkupgradeonly
Sprawdza, czy dany komputer można uaktualnić do produktów z rodziny Windows Server 2003. W przypadku używania tej opcji z parametrem /unattend dane wejściowe użytkownika nie są wymagane. W przeciwnym wypadku wyniki są wyświetlane na ekranie i można je zapisać w pliku o określonej przez użytkownika nazwie. Domyślną nazwą pliku jest Upgrade.txt w folderze katalog_główny_systemu.
/cmd:WierszPolecenia
Instruuje Instalatora, aby wykonał określone polecenie przed końcową fazą instalacji. Operacja zostanie wykonana po ponownym uruchomieniu komputera i zebraniu przez Instalatora niezbędnych informacji konfiguracyjnych, ale przed ukończeniem instalacji.
/cmdcons
Na komputerze z procesorem x86 instaluje konsolę odzyskiwania jako opcję startową. Konsola odzyskiwania to interfejs wiersza polecenia, z którego można wykonywać takie zadania, jak uruchamianie i zatrzymywanie usług oraz uzyskiwanie dostępu do dysku lokalnego (łącznie z dyskami sformatowanymi w systemie plików NTFS). Opcji /cmdcons można używać tylko po zakończeniu zwykłej instalacji.
/copydir:{i386 | ia64}\NazwaFolderu
Tworzy dodatkowy folder wewnątrz folderu, w którym są instalowane pliki systemu operacyjnego. NazwaFolderu oznacza folder utworzony w celu przechowywania modyfikacji tylko dla danej lokacji. Na przykład w przypadku komputerów opartych na procesorach x86 można utworzyć folder o nazwie Sterowniki_prywatne w folderze źródłowym i386 danej instalacji i umieścić w nim pliki sterowników. Następnie można wpisać parametr /copydir:i386\Sterowniki_prywatne, aby Instalator skopiował ten folder na komputer, na którym jest wykonywana nowa instalacja i utworzył nowy folder systemowy_katalog_główny\Sterowniki_prywatne. Za pomocą parametru /copydir można utworzyć dowolną liczbę dodatkowych folderów.
/copysource:nazwa_folderu
Tworzy dodatkowy folder tymczasowy wewnątrz folderu, w którym są instalowane pliki systemu operacyjnego. NazwaFolderu oznacza folder utworzony w celu przechowywania modyfikacji tylko dla danej lokacji. Na przykład można utworzyć folder o nazwie Sterowniki_prywatne w folderze źródłowym danej instalacji i umieścić w nim pliki sterowników. Następnie można wpisać parametr /copysource:Sterowniki_prywatne, aby Instalator skopiował ten folder na komputer, na którym jest wykonywana nowa instalacja i używał skopiowanych plików, tworząc folder tymczasowy systemowy_katalog_główny\Sterowniki_prywatne. Za pomocą parametru /copysource można utworzyć dowolną liczbę dodatkowych folderów. W przeciwieństwie do folderów tworzonych przez parametr /copydir foldery utworzone przez parametr /copysource są usuwane po zakończeniu działania Instalatora.
/debug[Poziom]:[NazwaPliku]
Tworzy dziennik debugowania na określonym poziomie, na przykład /debug4:Debug.log. Domyślnie przyjmowany jest plik dziennika C:\systemowy_katalog_główny\Winnt32.log, a domyślny poziom debugowania jest równy 2. Dostępne są następujące poziomy rejestrowania: 0 reprezentuje poważne błędy, 1 reprezentuje błędy, 2 reprezentuje ostrzeżenia, 3 reprezentuje informacje, a 4 reprezentuje szczegółowe informacje dotyczące debugowania. Poszczególne poziomy zawierają niższe poziomy.
/dudisable
Zapobiega uruchomieniu Aktualizacji dynamicznej. Bez Aktualizacji dynamicznej Instalator jest uruchamiany tylko z oryginalnymi plikami Instalatora. Ta opcja wyłącza Aktualizację dynamiczną, nawet jeżeli używany jest plik odpowiedzi, w którym określono opcje Aktualizacji dynamicznej.
/duprepare:Ścieżka
Przygotowuje udział instalacyjny do pobrania plików Aktualizacji dynamicznej z witryny Windows Update w sieci Web. Udział ten można potem wykorzystywać do instalowania systemu Windows XP dla wielu klientów.
/dushare:Ścieżka
Określa udział, do którego wcześniej pobrano pliki Aktualizacji dynamicznej (zaktualizowane pliki używane przez Instalatora) z witryny Windows Update w sieci Web, i na którym wcześniej uruchomiono polecenie /duprepare:Ścieżka. W przypadku uruchomienia na komputerze klienckim określa, że instalacja klienta ma wykorzystać zaktualizowane pliki znajdujące się w udziale określonym przez parametr Ścieżki.
/emsport:{com1 | com2 | usebiossettings | off}
Włącza lub wyłącza usługi zarządzania awaryjnego podczas instalacji lub po zainstalowaniu systemu operacyjnego serwera. Za pomocą Usług zarządzania awaryjnego można zdalnie zarządzać serwerem w sytuacjach awaryjnych, które zwykle wymagają użycia lokalnej klawiatury, myszy i monitora, na przykład wtedy, gdy sieć jest niedostępna lub serwer nie działa poprawnie. Usługi zarządzania awaryjnego mają specjalne wymagania sprzętowe i są dostępne tylko w przypadku produktów z rodziny Windows Server 2003. Opcja usebiossettings jest opcją domyślną i używa ustawień określonych w tabeli Serial Port Console Redirection (SPCR) systemu BIOS lub — na komputerach opartych na architekturze Itanium — przez ścieżkę urządzenia konsoli EFI. Jeśli opcja usebiossettings została określona, ale nie istnieje tabela SPCR lub właściwa ścieżka urządzenia konsoli EFI, usługi zarządzania awaryjnego nie zostaną włączone. Opcje com1 i com2 mają zastosowanie tylko w przypadku komputerów wyposażonych w procesory x86 (nie są stosowane w przypadku komputerów opartych na architekturze Itanium). W przypadku wyłączenia usług zarządzania awaryjnego przez określenie opcji /emsport:off usługi te można później włączyć, modyfikując ustawienia rozruchu.
/emsbaudrate:SzybkośćTransmisji
W przypadku komputerów wyposażonych w procesory x86 określa szybkość transmisji dla usług zarządzania awaryjnego (opcja ta nie ma zastosowania do komputerów opartych na architekturze Itanium). Opcja /emsbaudrate musi być stosowana łącznie z opcją /emsport:com1 lub /emsport:com2 (w przeciwnym razie jest ignorowana). Wartość parametru SzybkośćTransmisji może wynosić 9600, 19 200, 57 600 lub 115 200. Wartością domyślną jest 9600.
/m:nazwa_folderu
Określa, że Instalator będzie kopiował pliki z alternatywnej lokalizacji. Instruuje Instalatora, aby najpierw poszukiwał plików w alternatywnej lokalizacji i używał odnalezionych plików zamiast plików znajdujących się w domyślnej lokalizacji.
/makelocalsource
Instruuje Instalatora, aby kopiował wszystkie instalacyjne pliki źródłowe na lokalny dysk twardy. Parametru /makelocalsource należy używać w trakcie instalowania systemu z dysku CD w celu udostępnienia plików instalacyjnych podczas dalszych faz instalacji, kiedy dysk CD jest niedostępny.
/noreboot
Instruuje Instalatora, aby nie uruchamiał ponownie komputera po ukończeniu fazy kopiowania plików, co pozwala wykonać inne polecenie.
/s:ścieżka_źródłowa
Określa lokalizację źródłową plików instalacji. Aby równocześnie skopiować pliki z wielu serwerów, należy wielokrotnie wpisać opcję /s:ścieżka_źródłowa (maksymalnie osiem razy). Jeżeli wpisano tę opcję wielokrotnie, pierwszy z określonych serwerów musi być dostępny. W przeciwnym wypadku Instalator zawiedzie.
/syspart:litera_dysku
Na komputerze opartym na procesorze x86 określa, że można skopiować pliki startowe Instalatora na dysk twardy, oznaczyć dysk jako aktywny, a następnie zainstalować dysk na innym komputerze. Po uruchomieniu tego komputera kolejna faza instalacji rozpocznie się automatycznie. Parametru /tempdrive należy zawsze używać z parametrem /syspart. Polecenie Winnt32 można uruchomić z opcją /syspart na komputerze wyposażonym w procesor x86 z systemem Windows NT 4.0, Windows 2000, Windows XP lub systemem będącym produktem z rodziny Windows Server 2003. Na komputerze z systemem Windows NT w wersji 4.0 jest wymagany dodatek Service Pack 5 lub nowszy. Nie może to być komputer z systemem Windows 95, Windows 98 lub Windows Millennium Edition.
/tempdrive:litera_dysku
Nakazuje Instalatorowi umieszczenie plików tymczasowych na określonej partycji. W przypadku nowej instalacji system operacyjny serwera zostanie również zainstalowany na określonej partycji. W przypadku uaktualniania opcja /tempdrive wpływa tylko na sposób umieszczenia plików tymczasowych, a system operacyjny zostanie uaktualniony na partycji, z której wykonano polecenie winnt32.
/udf:Identyfikator [,Plik_UDB]
Wskazuje identyfikator (określony przez parametr Identyfikator) używany przez Instalatora do ustalenia, w jaki sposób plik bazy danych UDB (Uniqueness Database) modyfikuje plik odpowiedzi. Baza danych UDB zastępuje wartości w pliku odpowiedzi, a identyfikator określa wartości używane w pliku bazy danych UDB. Na przykład polecenie /udf:Użytkownik_RAS,Firmowa_baza.udb zastępuje ustawienia identyfikatora Użytkownik_RAS w pliku Firmowa_baza.udb. Jeżeli nie podano parametru plik_UDB, Instalator monituje o włożenie dysku zawierającego plik $Unique$.udb.
/unattend
Na komputerze z procesorem x86 uaktualnia starszą wersję system systemu Windows NT 4.0 Server (z dodatkiem Service Pack 5 lub nowszym) albo systemu Windows 2000 w trybie instalacji nienadzorowanej. Wszystkie ustawienia użytkownika są pobierane z poprzedniej instalacji, dlatego użytkownik nie musi interweniować w czasie pracy Instalatora. Aby uzyskać informacje dotyczące uaktualniania, w tym informacje o systemach operacyjnych, które można uaktualnić, zobacz Porównanie uaktualnień z nowymi instalacjami.
/unattend[Czas]:[PlikOdpowiedzi]
Wykonuje nową instalację w trybie instalacji bezobsługowej. Plik odpowiedzi określony przez parametr PlikOdpowiedzi dostarcza Instalatorowi informacje o ustawieniach niestandardowych. Parametr czas to liczba sekund określająca czas między zakończeniem kopiowania plików przez Instalatora i ponownym uruchomieniem komputera. Parametru Czas można użyć na dowolnym komputerze z systemem Windows 98, Windows Millennium Edition, Windows NT, Windows 2000, Windows XP lub systemem będącym produktem z rodziny Windows Server 2003. Na komputerze z systemem Windows NT w wersji 4.0 jest wymagany dodatek Service Pack 5 lub nowszy. Użycie opcji wiersza polecenia /unattend do automatyzowania Instalatora stanowi potwierdzenie przeczytania i zaakceptowania Umowy Licencyjnej firmy Microsoft dla produktu z rodziny Windows Server 2003. Przed użyciem tej opcji wiersza polecenia do zainstalowania produktu z rodziny Windows Server 2003 w imieniu organizacji innej niż własna należy potwierdzić, że użytkownik oprogramowania (pojedyncza osoba lub jednostka firmowa) otrzymał, przeczytał i zaakceptował warunki Umowy Licencyjnej firmy Microsoft dla danego produktu. Producenci sprzętu (OEM) nie mogą określać tego klucza w przypadku komputerów sprzedawanych użytkownikom końcowym.
Jak zainstalować pobrana wersję ewaluacyjną?
Wiele osób, które pobrały obraz płyty w formacie .iso z naszego portalu doświadcza problemów z instalacją tegoż systemu. Właśnie do nich adresowana jest ta część artykułu.
Na początku warto jasno stwierdzić, że plik, który został pobrany jest obrazem płyty. Obraz płyty to jeden, duży plik, zawierający w sobie całą płytę wraz z informacjami, jak powinna być ona nagrana. Rozpowszechnianie płyt CD w formie obrazów jest najwygodniejszą formą dystrybucji przez Internet.
Aby móc zainstalować Windows Server 2003, należy na podstawie obrazu płyty nagrać krążek z systemem. Co ważne - nagranie pojedynczego pliku .iso na płytę do niczego nie zaprowadzi, najwyżej do zmarnowania płyty - należy wypalić płytę w oparciu o ten plik.
Etap I - nagrywanie płyty
Poniżej prezentujemy prosty przewodnik, pozwalający w kilku krokach dokonać operacji właściwego nagrywania obrazu płyty na CD.
- Do nagrania płyty na podstawie obrazu potrzebne jest oprogramowanie firmy trzeciej, na przykład bardzo popularne Ahead Nero. Aplikację tą w wersji shareware (testowej) można pobrać ze strony producenta, a dokładniej z następującej lokalizacji: http://ahead.de/en/631934351031098.php.
- Po zainstalowaniu Nero należy je uruchomić. Aplikacja rozpocznie się w trybie kreatora.
- Z pierwszego okna należy wybrać opcję "CD", po czym kliknąć Dalej.
- Następnie należy wybrać opcję "Compile new CD", jako że pożądaną akcją jest stworzenie nowej płyty.
- Z następnego okna koniecznym wyborem jest "Other CD formats".
- Spośród innych formatów należy wybrać opcję "Create a CD from an image file".
- W następnym kroku Nero wyświetli monit o podanie lokalizacji pliku .iso. Należy przejść więc do folderu, w którym ulokowany został ściągnięty plik i wskazać go.
- Teraz pozostaje już tylko wybrać prędkość nagrywania i kliknąć przycisk "Burn". Po kilku lub kilkunastu minutach płyta będzie gotowa.
Etap II - instalacja
Płyta, która właśnie została nagrana to tzw. płyta bootowalna, czyli CD, z którego może wystartować komputer. Sprawia to, że system można zainstalować nawet w sytuacji, gdy wszystkie dyski komputera są czyste.
Aby rozpoczać instalację systemu Windows Server 2003 należy:
- Włożyć płytę CD do napędu po czym zrestartować komputer.
- Podczas startu komputera, w momencie gdy pojawi się monit, nacisnąć dowlony klawisz.
- Instalacja rozpocznie się.
Gdyby tak się nie stało i komputer zignorowałby włożoną płytę, wtedy należy upewnić się, że ustawiony jest rozruch z płyty CD. W tym celu należy sprawdzić sekwencję bootowania w BIOSie.
Autor: Wojciech Kowasz
Spis treści